ALS DE HEMEL HUILT

Als de hemel huilt


Vannacht huilde de hemel tranen met tuiten. Maar ik beluister graag het regenlied, dat zo ernstig op de luiken tikt. Het brengt me steevast terug naar mijn kindertijd.


Naar hoor de wind waait door de bomen. Zal Sinterklaas wel komen. En we in onze fantasie stappen hoorden op het dak.


Er aan de deur geklopt werd. Eerst zacht, dan hard. Die zwarte handschoen door de achterdeur met rozig strooigoed, olijk zaaiend op moeders juist gepoetste keukenvloer. De deur die met een knal dichtklapte.

Open kindermonden.


Ja, daaraan doet het rikkegetik me denken in deze gure novembermaand. Al sprinten mijn gedachten kilometers te ver in de tijd. In de loop van de dag een realistischer hemelgedicht op https://verhalendichtikgraag.blogspot.com/  @marleen