ALS IK HET KAN KUSSEN
Waarom de kapster zo een venijnige knip aan mijn haren achteraan moest geven is me nog een raadsel.
Het is geen ramp, er zijn ergere dingen in dit leven. Maar het is toch dikwijls zo, dat een druppende kraan meer irriteert dan wat anders.
Enfin, ik heb weer een lesje van - steeds op je hoede zijn - bijgeleerd.
Het zoveelste in de rij.
Ervaar ook, nu ik toch aan het filosoferen ben, dat het voor sommige mensen beter voelt, als ze medelijden kunnen hebben, dan dat ze je benijden kunnen wanneer het schijnbaar goed met je gaat. Maar elke dag heeft genoeg aan zijn eigen leed. Weet dat dit voor iedereen telt. Voor jou en voor mij.
Vroeger waren gepensioneerden oud. Vandaag weten we, dat het ondanks de kwalen die de leeftijd meebrengt alsook de aangeborene, dat het aan te raden is dat ziel, geest en lichaam in rotatie blijven met elkaar.
“Als ik het kan kussen, kan ik misschien slapen.” Wat ons ook overkomt, dit Bond-zonder- Naampje ruggensteunt mij. Jou ook?
Nu ga ik de dag plukken: Carpe diem. marleenx