LAVENDELLAND

Lavendelland

 Neen, in kasten rommelen en ze weer netjes leggen, ervaar ik niet als straf. Het ontspant me,  ik kom zo van die dingen tegen uit de jaren stillekes.

Zo ook het Avon-schoentje.  Het werd het mijne na een thuisverkoop van dat cosmeticamerk. Je weet wel, men kan het niet laten van iets te kopen. (Wist trouwens niet dat dit merk nog bestond, kwam het nog tegen bij het googelen)

Tussen de berg linnen lag het er nog, zoals altijd geurend te slapen. Geen Doornroosje, maar Assepoester met slechts één schoen. Ja, in dat laatste kan ik me wel vinden met mijn kikkerprinsen de voorbije, lange, hete zomer.

En lekker ruiken dat het doet! Nog altijd, een halve eeuw na aankoop. Lavendelland. 

Ik vind trouwens ook, dat onze batterijen daar een goed voorbeeld aan kunnen nemen. Een kaars brandt soms langer. 

Maar ik wijk af, het begon met geen straf. Aanvullend gedicht op https://verhalendichtikgraag.blogspot. com/

Een suggestie voor een eindejaarscadeau … probeer misschien aan dat ontbrekende schoentje te geraken. Spijt zal je er niet van krijgen.  Ook de gelukkige niet, die het als een verrassingspakje mag openmaken op kerst. Meer dan een halve eeuw lekker-riek-genot. En als die het dan over 50 jaar ook terugvindt … (dan is deze er niet meer;-)

Mooi weekend,

marleen X